¬¬وظیفه رازداری و محرمانه بودن
Tystnadsplikt och sekretess - persiska

Skriv ut (ca 3 sidor)
Skriv ut

خلاصه

خلاصه

اعتماد به کارکنان خدمات درمانی درهنگام ملاقات با آنها، بسیار مهم است. این اعتماد مهم است، که شما می توانید براحتی در باره ی مشکلات و علائم بیماری خود صحبت کرده و در نتیجه درمانی مناسب با بیماری تان برای شما تجویز شود. به همین دلیل کلیه ی افرادی که در نهاد خدمات پزشکی درمانی انجام وظیفه می کنند، موظف به راز داری می باشند. اصل بر این است که هیچ یک از کارکنان خدمات بهداشتی اجازه ندارند بدون تایید شما مطلبی و یا نکته ای را در مورد شما برملا کنند. این مطالب و نکات، از جمله شامل مسائل مربوط به بیماریتان، معالجات گوناگون و نیز وضعیت شخصی شما میشود.

Visa mer

.Läs texten på svenska här

"وظیفه رازداری" تابع قانون "اصل علنیت و قانون حفظ اسرار و محرمانه نگه داشتن " بوده و شامل کارکنان دولت، لنزتینگ ها و شهرداریها می شود و کارکنان خدمات درمانی خصوصی نیز موظف به رعایت وظیفه ی رازداری برطبق قانون "ایمنی بیماران " می باشند. در این صورت اگر کارمندی قانون حفظ اسرار را نقض کند، توسط مقامات نظارت بر خدمات درمانی تحت تعقیب قرار گرفته و در دادگاه مجازات خواهد شد.

وظیفه رازداری و قانون ایمنی بیماران، حتی در میان خود کارکنان بیمارستانها و درمانگاهها باید رعایت شود. تنها کارکنانی که مستقیما با بیمار و مداوای وی سرو کار داشته، مجازند که در باره وضعیت سلامتی و شخصی وی گفتگو کنند. این بدان معناست که یک پزشک به عنوان مثال، با همکار خود تنها در صورتی میتواند در باره معالجه بیمارش صحبت کند که هر دو مشترکاً معالجه ی بیمار را به عهده داشته باشند.

وظیفه رازداری شامل کلیه ی کارکنانی که فرد امکان دارد در نهاد خدمات پزشکی درمانی ملاقات کند، می شود. این وظیفه چه در نهاد خدمات بهداشتی عمومی وچه در نهاد خدمات بهداشتی خصوصی وشامل کلیه ی کارکنان ازپزشک، پرستار تا کارکنان اداری می شود. . این قانون، یعنی وظیفه حفظ اسرار بیمار، حتی در مورد کارکنان داروخانه ها نیز صدق می کند.

تصمیم با شماست

تصمیم با شماست

محتوای این قانون از این قراراست که اگر شما نخواهید، حتی نزدیکان شما هم حق ندارند از بیماری شما و آنچه که در بیمارستان می گذرد، باخبر شوند. مرسوم است که پرسنل بیمارستان از شما در مورد این که چه کسانی اجازه دارند که از بیماری شما اطلاع داشته باشند. سئوال می کنند. بدین ترتیب شما معین می کنید که چه کسی میتواند از وضعیت شما مطلع شود. به عنوان مثال، پیش از عمل جراحی میتوانید از کارکنان بخواهید که قبل از بهوش آمدنتان، بستگان شما را از چگونگی پیش رفت عمل مطلع کنند.

Fäll ihop

مورد کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال معمولاً

مورد کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال معمولاً

در مورد کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال معمولاً والدین آنها حق دارند از درمان کودک و مطالب پروندۀ پزشکی او اطلاع حاصل کنند. اما کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال ممکن است حق داشته باشند خودشان تعیین کنند که کارکنان خدمات درمانی اطلاعات مربوطه را در اختیار چه کسی قرار دهند. یعنی اینکه والدین یا دیگر فرد نزدیک همیشه حق ندارند مطالبی را که کودک برای کارکنان درمانی تعریف کرده یا مطالب پروندۀ پزشکی او را بدانند.

از اینرو مرز سنی ویژه ای برای آنکه کودک حق تصمیم گیری داشته باشد وجود ندارد بلکه این مورد برای هر فرد باید به صورت جداگانه تعیین شود.

اگر کارکنان خدمات پزشکی درمانی و یا کارکنان خدمات اجتماعی مشکوک شوند که ممکن است کودک و یا نوجوانی نزد سرپرست خود در خطر بوده و یا سرپرست وی قادر به محافظت ازنیست، پرونده پزشکی کودک را در اختیار سرپرست وی قرار نمیدهند.

وظیفه سکوت و رازداری در بیشتر موارد شامل شما که زیر ۱۸ سال هستید و به مطب نوجوانان مراجعه می کنید است. اگر خود شما اجازه بدهید و اگر تندرستی شما به نوعی در خطر باشد، کارکنان می توانند وظیفۀ رازداری خود را نادیده بگیرند.

Fäll ihop

موارد استثنا در قانون وظیفه ی حفظ اسرار

موارد استثنا در قانون وظیفه ی حفظ اسرار

اگرچه قوانین مربوط به محرمانه بودن و وظیفه رازداری، بسیار گسترده است، اما تحت شرایطی ویژه حتی بدون موافقت بیمار، قابل نقض است. این شرایط از این قرارند:

  • اگر دادگاه، دادستان، پلیس، اداره اجرائیات و اداره مالیات، تقاضای اطلاعاتی در مورد شخص معینی که در یک مرکز خدمات درمانی بستری است، داشته باشند.
  • اگر شورای امور حقوقی، اجتماعی و درمانی اداره ی کل تأمین خدمات اجتماعی احتیاج به اطلاعاتی برای کار خود داشته باشد.
  • اگر اداره راه و ترابری نیازمند اطلاعاتی در مورد بررسی صلاحیت صدور گواهینامه رانندگی، رانندگی تراکتور و یا گواهینامه تاکسی، برای فرد باشد.
  • نیاز به اطلاعات جهت تصمیم در امکان محروم کردن دانشجویی از تحصیلات دانشگاهی.
  • نیاز به اطلاعات جهت معاینه پزشکی قانونی .

در صورتی که شک در مورد واقع شدن جرمی وجود داشته باشد که مجازات آن حداقل یک سال باشد، کارکنان نهاد خدمات درمانی مجازند که قانون حفظ اسرار را نقض کرده و موارد امر را به پلیس و دادستان اطلاع داده و به پرسش های آنان پاسخ دهند. نمونه ی چنین جرائمی قتل، تجاوز و ضرب و شتم سنگین است. همچنین در مورد برخی از جرائم رانندگی با مجازات های پایین ترمانند رانندگی در حالت مستی نیز، کارمندان خدمات بهداشتی درمانی حق دارند که پلیس و مقامات دادستانی را در جریان بگذارند.

استثناء ویژه در مورد کودکان

کارکنان خدمات بهداشتی درمانی در صورتیکه سوء ظن پیداکنند کودکی مورد ضرب و جرح واقع شده است، استثناء قائل شده و رازداری خود را نقض میکنند. این جرم میتواند تجاوز جنسی به کودک و یا تنبیه وضرب و شتم وی باشد.
اگر پرسنل خدمات بهداشتی درمانی مشکوک شوند که کودکی مورد اذیت و آزار واقع میشود، موظفند چنین موردی را به اداره کل تأمین خدمات اجتماعی socialtjänsten گزارش دهند. این اداره مسئله را بررسی کرده و احتمالاً پلیس را در جریان میگذارد. همین امر در مورد کودکی که نیاز به حمایت داشته، و پرونده اش در جریان است نیز، صادق است. حتی در این مورد نیز کارکنان خدمات درمانی موظفند که اطلاعات لازم در مورد پرونده ی در حال بررسی که حیاتی است، در اختیار مقامات مربوطه قرار دهند.

صندوق بیمه همگانی و شرکت های بیمه

شما خودتان تصمیم میگیرید که آیا نهاد خدمات بهداشتی درمانی اجازه ی ارایه اطلاعاتی در باره بیماریها و معالجات شما به به این مقامات را دارند یا خیر. در صورتی که بیمار هستید و تقاضای غرامت بیماری از صندوق بیمه همگانی دارید، کارکنان خدمات بهداشتی درمانی مجازند اطلاعات لازم که در تعیین و ارزیابی میزان غرامتی که به شما تعلق میگیرد را، در اختیار این نهاد بگذارند.

این امر نیز در مورد افرادی که بدلیل آسیبی که دیده اند و یا بیماری که به آن مبتلا هستند، تصمیم دارند غرامتی از شرکت بیمه خود دریافت کنند، صادق است. در صورتی که از شرکت بیمه تقاضای غرامت بیمه ی خود را دارید، شرکت بیمه ی شما حق دارد برای تعیین میزان غرامتی که به شما تعلق میگیرد، اطلاعات لازم را کسب کند.

هیچ گونه محدودیت سنی برای جهت گرفتن تصمیم در مورد کودکان وجود ندارد

در مورد کودکان کم سن و سال، والدین و یا سرپرست کودک تصمیم میگیرند که آیا مطلبی از پرونده پزشکی کودک به کسی ارایه شود یا خیر. هنگامی که کودک بزرگتر شده و بالغ محسوب شود، وی درمورد این که کارکنان خدمات درمانی این اطلاعات را در اختیار چه کسانی قرار دهند، شخصاً تصمیم می گیرد. از این رو هیچگونه محدویت سنی در مورد تصمیم کودک در این امر وجود نداشته و البته اتخاذ تصمیم در بین افراد متفاوت است. حتی در مواردی نیز ممکن است که سرپرست کودک فاقد حق داشتن اطلاعات از وضعیت سلامتی کودک باشد.

Fäll ihop
Skriv ut (ca 3 sidor)
Senast uppdaterad:
2016-11-11
Redaktör:

Vårdguiden 1177, Gadea Karlsson Ingemar :نویسنده

Granskare:

Skåne Region ,patientnämnden ,مسئول اطلاع رسانی ,Aprea Pia :ویرایش