مراجعه به خدمات درمانی
Hitta rätt i sjukvården – persiska

Skriv ut (ca 8 sidor)

شما می توانید در تمام مدت شبانه روز به شماره 1177 تلفن کنید. در این شماره راهنمائی خدمات درمانی دریافت می کنید و می توانید بدانید با کدام مراکز درمانی تماس بگیرید و کمک دریافت کنید.

معمولاً برای ناراحتی هایی که اضطراری نیستند یا خطر جانی ندارند بایستی به درمانگاه یا مراکز مشابه آن مراجعه کنید. اگر لازم باشد از درمانگاه به سایر پزشکان متخصص در یک بیمارستان فرستاده خواهید شد.

Skriv ut

بیمار همیشه نمی تواند میزان بیماری خود را تشخیص دهد. در شماره تلفن 1177 پرستاران با تجربه ناراحتی شما را تشخیص می دهند. آنها به شما راهنمایی می کنند و درصورت لزوم به شما می گویند که به کجا مراجعه کنید. اگر بدانید که به کجا بایستی مراجعه کنید مدت انتظار کوتاهتر و خدمات درمانی بهتری ارائه خواهد شد.

درمان سرپائی/ درمانگاهی و درمان بستری/ بیمارستانی

خدمات درمانی را می توان به دو بخش درمان سرپائی/ درمانگاهی و درمان بستری/ بیمارستانی تقسیم کرد. درمان سرپائی/ درمانگاهی یعنی شما پس از تشخیص ناراحتی تان به خانه بر می گردید، در حالیکه درمان بستری/ بیمارستانی یعنی شما در بیمارستان بستری می شوید.

افرادی که به خدمات درمانی در خانه نیاز باشند از واحد خدمات درمانی خانگی کمک دریافت می کنند.  در اغلب موارد کمون ها مسئولیت آنرا بر عُهده دارند.

درمانگاه - اول به آنجا مراجعه کنید

درمانگاه - اول به آنجا مراجعه کنید

وقتی مریض هستید یا ناراحتی دارید می توانید اول به یک درمانگاه مراجعه کنید.  درمانگاه نام های مختلفی دارد و مثلاً مطب دکتر خانگی، مطب دکتر خانوادگی یا مرکز درمانی نیز نامیده می شود.  وقتی از لحاظ تندرستی مشکلی دارید و به درمان نیاز دارید به آنجا مراجعه کنید.  شما مستقیماً تحت درمان قرار می گیرید و اگر به درمان تخصصی نیاز داشته باشید به بخش مربوطه راهنمائی خواهید شد.

شما می توانید درمانگاه مورد نظر خود را انتخاب کنید صرفنظر از اینکه آن درمانگاه در بهداری استان یا ناحیۀ بهداری که شما در ثبت احوال آنجا نامنویسی شده اید باشد یا در جای دیگری قرار داشته باشد. این امر شامل همۀ درمانگاه هایی است که توسط بهداری استان ها یا ناحیه های بهداری اداره می شوند و درمانگاههای خصوصی که طرف قرارداد با بهداری استان ها یا ناحیه های بهداری باشند.

شما می توانید یک درمانگاه ثابت نیز انتخاب کنید و که گاهی اوقات به آن نامنویسی در لیست یک درمانگاه گفته می شود.

بخش بزرگی از درمان سرپائی، اعم از معاینات کنترلی تندرستی برای نوزادان تا درمان بیماری های عادی مانند آنژین و بیماری های مزمن مانند مرض قند (دیابت) در درمانگاه انجام می شود. برای دریافت راهنمائی برای ترک سیگار و کم کردن وزن نیز می توان به درمانگاه مراجعه کرد.  اگر به نو توانبخشی نیاز دارید در اغلب موارد در درمانگاه به شما ارائه می شود. اگر دکتر تشخیص دهد که شما به درمان یا توانبخشی تخصصی تر نیاز دارید یک "معرفی نامه" برای مراجعه به یک درمانگاه دیگر یا بخش تخصصی در یک بیمارستان دریافت می کنید. 

درمانگاهها در اوقات روز های عادی هفته برای تعیین وقت ملاقات باز هستند. بسیاری از درمانگاهها در برخی از اوقات هفته برای افرادی که همان روز بدون تعیین وقت قبلی نیاز به مراجعه دارند نیز باز هستند.  درمانگاهها تلفنی مشاوره و راهنمائی ارائه می کنند و در برخی موارد می توانند بیمار را در منزل نیز ملاقات کنند.

بسیاری از درمانگاهها دارای یک مطب اورژانس برای پذیرش بیماران اضطراری در اوقات شب، روزهای تعطیل و برخی موارد شبها هستند. در اغلب موارد باید از اول تلفن کنید و وقت بگیرید.  در برخی از نقاط کشور پذیرش اضطراری در بخش های اورژانس بیمارستانها انجام می شود.

وظایف دکتر عمومی

پزشکانی که در درمانگاهها کار می کنند عمدتاً دکتر عمومی هستند.  به این پزشکان دکتر خانگی یا دکتر خانوادگی نیز گفته می شود.  همۀ پزشکان عمومی متخصص طب عمومی هستند.

پزشکان عمومی ناراحتی های شما را تشخیص می دهند، علت آنرا تحقیق می کنند و  اگر بیماری شما مزمن و جدی نباشد، برای بیماری های اضطراری و مزمن درمان ارائه می کنند.  اگر شما نیاز داشته باشید به بیمارستان یا دکتر متخصص دیگری مراجعه کنید پزشکان عمومی برای مراجعه به شما کمک می کنند.   اگر فردی دچار افسردگی خفیف یا با شدت متوسط باشد نیز پزشکان عمومی می توانند او را درمان کنند.  هدف آنست که شما برای همۀ ناراحتی های خود به یک دکتر مشخص مراجعه کنید و درمان شما از تداوم و امنیت و آسایش برخوردار باشد.

پزشکان عمومی بصورت پیشگیرانه نیز کار می کنند و از جمله به افرادی که می خواهند شیوۀ زندگی خود را تغییر دهند کمک می کنند.  این موارد می تواند مثلاً کمک برای ترک سیگار، کم کردن وزن یا تغییر عادات نوشیدن مشروبات الکلی باشد.

در درمانگاهها و بیمارستانها ممکن است پزشکان مشغول تحصیل نیز وجود داشته باشند که به آنها "دکتر خدمات همگانی" (AT-läkare) یا "دکتر خدمات تخصصی" (ST-läkare) گفته می شود.  "دکتر خدمات همگانی" پس از تحصیلات پایۀ پزشکی خدمت همگانی دو  سالۀ خود را انجام می دهد. اینگونه پزشکان یک دکتر عمومی بعنوان راهنما دارند.

"دکتر خدمات تخصصی"  خدمت تخصصی خود را انجام می دهد. اینگونه پزشکان در درمانگاهها معمولاً دورۀ تخصصی خود در طب عمومی را می گذرانند ولی ممکن است شاخه های تخصصی دیگری نیز داشته باشند.  تحصیلات تخصصی حدود پنج سال طول می کشد.

سایر گروههای شغلی در درمانگاه

درمانگاهها در نقاط مختلف کشور متفاوت هستند، در یک درمانگاه پرستار منطقه، بهیار، فیزیوتراپ، ماما و منشی دکتر نیز کار می کنند. گاهی اوقات پرستار  کاردرمانی، روانشناس، مددکار و پرستار متخصص مرض قند نیز در درمانگاه وجود دارد.

در درمانگاهها اغلب واحد درمانی مادران و نوزادان نیز وجود دارد. بسیاری از درمانگاهها تحلیل گر  بیوپزشکی و دستیار آزمایشگاه نیز در آزمایشگاه خود دارند.   در صندوق یا دفتر پذیرش درمانگاه اغلب یک منشی پذیرش یا منشی دکتر ملاقات می کنید که دارای وظایف امور اداری درمانگاه است.

پرستار منطقه ای درمانگاه

پرستاران منطقه ای تحصیلات پرستاری دارند.  آنها دارای وظایف کاری عملی مانند واکسن زدن، توزیع دارو و پانسمان زخم هستند.  پرستاران منطقه همچنین در زمینه های پیشگیری از عدم تندرستی مانند راهبری گروه های ترک دخانیات نیز کار می کنند.  در بسیاری از موارد از بیمارانی که نمی توانند برای درمان و گرفتن آزمایش به درمانگاه بیایند در منزل ملاقات می کنند.

پرستاران منطقه اغلب برای برخی بیماران مبتلا به بیماری های مزمن مانند مرض قند و آسم دارای مطب پذیرش مخصوص بخود هستند. آنها بخش از درمان را انجام می دهند و حق دارند برخی از داروها را تجویز کنند.

بهیار/ کمک پرستار

بهیاران همراه با پزشکان و پرستاران منطقه کار می کنند. آنها بطور مثال آزمایش خون و نوار قلبی می گیرند و زخم ها را پانسمان می کنند. در بسیار ی از درمانگاهها از بیماران در منزل نیز ملاقات می کنند.  بهیاران ممکن است در دفتر پذیرش درمانگاه نیز بنشینند.

فیزیوتراپ و پرستار ژیمناستیک بیماران

فیزیوتراپ و پرستار ژیمناستیک بیماران در درجۀ نخست با بیمارانی کار می کنند که دارای ناراحتی حرکتی هستند. این ناراحتی ممکن است در کمر یا گردن بیمار باشد، یا نوتوانبخشی بر اثر صدمات یا بیماری، مانند خونریزی مغزی یا سکتۀ مغزی باشد.  درمان اینگونه ناراحتی ها می تواند مثلاً راهنمائی برای انجام تمریناتی مانند تمرینات آرام کننده باشد که خود بیمار می تواند انجام دهد.  فیزیوتراپ و پرستار ژیمناستیک بیماران همچنین می توانند برای تمرینات جسمانی نسخه بنویسند تا از بروز بیماری پیگیری کند یا باعث تخفیف بیماری شود.

برای مراجعه به فیزیوتراپ یا پرستار ژیمناستیک بیماران نیازی به معرفی نامه از دکتر نیست و می توان مستقیماً به آنها مراجعه کرد.

ناپراپات و کایروپراکتور

ناپراپات ها و کایروپراکتورها نیز دردهای اعضای حرکتی بدن را درمان می کنند.  هر دو این گروههای شغلی درمان های دستی/ بدون دستگاه ارائه می کنند. در برخی از درمانگاهها کایروپراکتور وجود دارد ولی تعداد هرچه بیشتری از کایروپراکتورها و ناپراپات ها در سراسر کشور با بهداری استانها قرارداد دارند.

پرستار کاردرمانی

پرستار کاردرمانی به افرادی که دارای نوعی معلولیت باشند کمک می کند که وسایل کمکی را برای بیماری خود امتحان کنند.  پرستار کار درمانی می تواند به شما کمک کند برای آساننر شدن زندگی روزمره راهکارهای عملی در اختیار شما بگذارد، مثلاً  خانۀ شما را برای استفاده از صندلی چرخدار سازگار و بازسازی کند.

مددکار

مددکاران حمایت روانشناختی-اجتماعی ارائه می کنند.  مثلاً ممکن است با فردی که دچار بحران شده گفتگو کنند. مددکار همچنین به بیمار ی که در مورد وضع مالی و کار خود سوالاتی داشته باشد نیز مشاوره و راهنمائی ارائه می کند.  اغلب مددکاران دارای تحصیلات امور اجتماعی هستند که در زمینۀ کار اجتماعی ادامۀ تحصیل داده اند.

روانشناس

گاهی اوقات در درمانگاه روانشناس نیز وجود دارد. آنها درمان روانشناختی ارائه کرده  و کاهی اوقات نیز بیمار را رواندرمانی می کنند.

آنها در درمانگاهها اغلب یک حمایت کوتاه مدت به بیمار ارائه می کنند تا بیمار خود بتواند از عُهدۀ یک وضعیت دشوار برآید. روانشناس می توانند همچنین تِست های روانشناختی مانند تِست هائی که مثلاً در تحقیقات نوتوانبخشی لازم است نیز انجام دهد.

مددکاران و روانشناسان می توانند درمان های گروهی مانند گروه های کنترل اِسترس را راهبری کنند.

پرستار مرض قند

پرستاران مرض قند متخصص رژیم غذائی هستند.  اگر لازم باشد شما وزن کم کنید یا رژیم غذائی خود را در بیماری هایی مانند مرض قند یا انواع آلرژی ها تغییر دهید، پرستار مرض قند به شما راهنمائی و مشاوره ارائه می کند.

Fäll ihop

واحد درمانی مادران و نوزادان

واحد درمانی مادران و نوزادان

مطب مامائی

در درمانگاه یا در مجاورت آن اغلب یک مطب مامائی وجود دارد که در آن یک ماما کار می کند. این واحد مرکز درمانی مادران (MVC) نیز نامیده می شود. اگر در مورد وسایل جلوگیری از بارداری و بیماری های مقاربتی سوالی دارید یا باردار هستید می توانید به مطب مامائی مراجعه کنید.  اغلب مطب های مامائی برای گروههای والدین جلساتی برگزار می کنند و قبل از زایمان دورۀ آموزشی تدارک می بینند.

ماما ها آزمایش سلولی نیز انجام می دهند تا تغییرات سلولی در گردن رَحِم را کشف کنند.  مراجعه به مطب ماما هزینه ندارد و شما می توانید به مطب مورد نظر خود مراجعه کنید.

در مطب های مامائی یک ماما کار می کند که تحصیلات پرستاری خود را در این زمینه ادامه داده است.  آنها در زمینه های دیگر مانند کار در بخش های زایمان و  خدمات پس از آن (BB) تجربه دارند.  در برخی از این مطب ها پرستارانی نیز کار می کنند که برخی آزمایش را انجام می دهند.

در درمانگاه مادران حداقل یک روز در هفته یک دکتر متخصص زنان یا دکتر عمومی کار می کند.

درمانگاه کودکان

درمانگاهکودکان (BVC) نیز اغلب به درمانگاه وابسته است. در درمانگاه کودکان پرستاران دارای تخصص کودکان، پرستار منطقه و دکتر کار می کنند.  در اینجا ممکن است بهیار کودک یا بعبارت دیگر  بهیاری که در زمینۀ کودکان تخصص دارد نیز کار کند.

درمانگاه کودکان معاینات کنترل تندرستی کودکان تا سن 6 سالگی را انجام می دهد، از آن پس کودک از پرستار مدرسه کمک دریافت می کند. درمانگاه کودکان واکسیناسیون نیز ارائه می کند و در مورد مثلاً شیردادن، غذا و خواب کودک راهنمائی و مشاوره می دهد. والدینی که فرزندشان بیمار است صرفنظر از سن و سال کودک باید به درمانگاه یا اورژانس کودکان مراجعه کنند. درمانگاه کودکان معمولاً مطب آزاد بدون نیاز به تعیین وقت قبلی دارند. اغلب می توان وقت نیز رزرو کرد.

هم درمانگاه کودکان (BVC) و هم واحد درمانی مادران (MVC) به روانشناس دسترسی دارند.

Fäll ihop

درمان خصوصی

درمان خصوصی

خدمات درمانی می تواند هم توسط بهداری استان یا ناحیه اداره شود و هم توسط شرکتهای خصوصی طرف قرارداد با بهداری استان یا ناحیه ارائه شود.  بطور مثال درمانگاهها و واحد های درمانی مادران خصوصی وجود دارند. اگربه درمانگاههای بهداری استان/ ناحیه یا درمانگاه خصوصی طرف قرارداد بهداری استان یا ناحیه مراجعه کنید هزینۀ بیمار یکسان است.

درمانگرهای خصوصی نیز وجود دارند که هیچگونه قراردادی با بهداری استان یا ناحیه ندارند. در اینصورت تمام هزینه را بایستی خودتان بپردازید.  بطور مثال ممکن است کلینیک هایی که عمل جراحی زیبائی (پلاستیک) انجام می دهند یا سایر مطب های پزشکی دیگر وجود داشته باشند. بسیاری مطب های روانشناسی نیز بطور خصوصی و بدون قرارداد با بهداری استان یا ناحیه اداره می شوند.

اگر نمی دانید که یک مطب درمانی با بهداری استان یا ناحیه قرارداد دارد بهتر است هزینۀ ویزیت را از قبل سوال کنید.

Fäll ihop

درمان تخصصی

درمان تخصصی

در مطب های پزشکی تخصصی دکترهای متخصصی را ملاقات می کنید که علاوه بر پزشکی عمومی در سایر زمینه ها تخصص دارند.  در برخی از موارد می توان مستقیماً به آنها مراجعه کرد، در درجۀ نخست شهرهای بزرگ، روزهای عادی دارای مطب اورژانس هستند.  در سایر موارد یک معرفی نامه از دکتر درمانگاه لازم است.

درمان تخصصی سرپائی درمانی است بدون بستری شدن در بیمارستان انجام می شود. این نوع درمان ممکن است مطب پوست یا مطب چشم باشد.  اگر بیماری بخصوصی دارید نیز می توانید به مطبی که متخصص بیماری شماست، مثلاً مطب کلیه مراجعه کنید.

شما می توانید به هر مطب تخصصی سرپائی که مایل هستید در سراسر سوئد مراجعه کنید ولی گاهی اوقات معرفی نامه لازم است.

دکترهای متخصص مختلف

پزشک متخصص دکتری است که خدمت تخصصی خود را بعنوان دکتر خدمات تخصصی (ST-läkare) به پایان رسانده باشد. در بسیاری زمینه های تخصصی دکتر وجود دارد. بزرگترین زمینه های تخصصی بغیر از طب عمومی عبارتند از طب داخلی، جراحی، ارتوپدی و روانپزشکی.

دکتر طب داخلی از جمله متخصص بیماری های قلب و عروق، ناراحتی های روده و معده و بیماری های ریوی است.  دکتر طب داخلی اغلب بیماری هایی را درمان می کند که نیازی به جراحی ندارند بلکه در درجۀ نخست با دارو یا تغییر شیوۀ زندگی درمان می شوند.

جراحی یک زمینۀ تخصصی است که دکتر جراح بیماری های اعضاء داخلی بدن را از طریق عمل جراحی درمان می کند.  این بیماری ها ممکن است مثلاً  سنگ کیسۀ صفرا یا سنگ کلیه، آپاندیس یا فتخ کشالۀ ران باشند.

ارتوپدها بیماری های دستگاه حرکتی بدن را به جراحی نیاز داشته باشد درمان می کنند.  این بیماری ها ممکن است شکستگی استخوان، بیماری های مفصلی یا دیسک کمر باشند.

 بخش روانپزشکی افراد دارای مشکلات روانی مانند افسردگی های شدید یا ناهنجاری های شخصیتی یا بیمارانی که اعتیاد مشروبات الکلی و مواد مخدر را می پذیرد.   یک دکتر روانپزشک پزشک دارای پروانۀ رسمی است که دارای تحصیلات تخصصی روانپزشکی است.

خدمات درمانی برای مشکلات ویژه

در برخی بهداری استان ها و ناحیه ها مثلاً خدمات درمانی اعتیاد و معتادان، روانپزشکی کودکان و نوجوانان (BUP) وجود دارد.. در این واحدها کارکنان دارای آموزشهای ویژه برای اینگونه مشکلات کار می کنند.  برای مراجعه به این واحدها می توان از درمانگاه معرفی نامه گرفت، ولی همچنین می توان مستقیماً نیز با آنها تماس گرفت.

به مطب های پذیرش جوانان و مطب های امور جنسی و  همخوابگی نیز می توان مستقیماً و بدون نیاز به معرفی نامه مراجعه کرد. اغلب افرادی که به مطب های پذیرش جوانان مراجعه می کنند در سنین بین 13 تا 25 ساله هستند.

Fäll ihop

خدمات درمانی اوراژانسی/ اضطراری

خدمات درمانی اوراژانسی/ اضطراری

بخش های اورژانس در بیمارستانها در تمام اوقات شبانه روز باز هستند.  در مواردی که نمی توان صبر کرد، مثلاً درصورت بیماری شدید یا صدمۀ ناگهانی به بخش اورژانس مراجعه می کنید. اینگونه موارد ممکن است مثلاً  درد ناگهانی قفسۀ سینه، شکستگی استخوان یا خونریزی شدید باشد.  اگر بیمار باشید ولی حالتان ناگهان وخیم شود نیز بایستی به بخش اورژانس مراجعه کنید.  اگر دکتر درمانگاه تشخیص دهد که شما سریعاً به خدمات درمانی بیمارستانی نیاز دارید از درمانگاه برای شما یک معرفی نامه برای بخش اورژانس صادر می کند.

گروههای مختلف شغلی در بخش اورژانس

در بخش های اورژانس بهیار، پرستار و دکتر کار می کنند. در این بخش مددکار نیز وجود دارد.

مددکار در درجۀ نخست از خویشاوندان هنگام سوانح شدید و مرگ و میر حمایت و مراقبت می کند.  مددکاران از قربانیان ضرب و شتم و تجاوز جنسی نیز  حمایت و مراقبت می کنند.

دکتر بخش اورژانس ممکن است یک پزشک متخصص باشد، ولی معمولاً یک دکتر مشغول تحصیل، بعبارت دیگر "دکتر خدمات تخصصی" (ST-läkare) یا "دکتر خدمات همگانی" (AT-läkare) باشد.  همیشه یک دکتر متخصص مسئول وجود دارد که دکتر مشغول تحصیل می تواند درصورت نیاز از او کمک بگیرد.  در بخش های اورژانس بیمارستانهای دانشگاهی ممکن است دانشجویان رشتۀ پزشکی را نیز ملاقات کنید.  آنها برای کارآموزی به بخش اورژانس می آیند ولی خودشان مسئولیت درمان را بر عُهده ندارند.

مهمترین وظیفۀ دکتر بخش اورژانس آنست که حال شما را تشخیص داده و درمان ارائه کند و شما به خانه بروید یا نیاز دارید برای درمان در یکی از بخش های بیمارستان بستری شوید.  در اغلب موارد در بیمارستان تخت های تحت نظر نیز وجود دارد که اگر دکتر بخواهد وضعیت ناراحتی های شما را ببیند، ممکن است چند ساعت یا تا روز بعد در آنجا بستری شوید.

گاهی اوقات ممکن است به ادامۀ درمان بصورت سرپائی، معمولاً در درمانگاه یا بخش تخصصی نیاز باشد.  در اینصورت دکتر بیمارستان یک معرفی نامه برای دکتری که قرار است درمان شما را پیگیری کند، معرفی نامه صادر می کند.  گاهی اوقات بایستی خودتان با درمانگاه برای پیگیری درمان تماس بگیرید.

بیمارستان های محلی

بیمارستان های محلی کوچکتر هستند و همیشه دارای بخش اورژانس شبانه روزی نیستند.  در این بیمارستانها دکترها با تخصص های مختلف کار می کنند.  در اغلب موارد درمان بصورت سرپائی انجام می شود یعنی بیمار پس از مراجعه به خانه می رود.  اگر بیمار به درمان پیشرفته که در بیمارستانهای اورژانسی وجود دارد نیاز نداشته باشد، برای او در این بیمارستانها بخش هایی برای بستری شدن وجود دارد.

Fäll ihop
Skriv ut (ca 8 sidor)
Publicerad:
2015-10-30
Redaktör:

Ingemar Karlsson Gadea och Helena Vogel, 1177 Vårdguiden :سردبیر

Granskare:

Johan Berglund, specialist i allmänmedicin, Kompetenscentrum landstinget Blekinge, Karlskrona :ویرایش