حق و حقوق کودکان و سرپرست آنها در خدمات درمانی
Barns och vårdnadshavares rättigheter i vården – persiska

Skriv ut (ca 3 sidor)
Skriv ut

خلاصه

خلاصه

شما به عنوان سرپرست کودک بایستی در خدمات درمانی او مشارکت و تأثیر داشته باشید.  یعنی بایستی در مورد خدمات درمانی ارائه شده به کودک، گزینه های درمانی موجود و اینکه آنها کجا می توانند درمان مورد نظر را دریافت کنند، به والدین اطلاعات داده شود.

Visa mer

.Läs texten på svenska här

اما کودک هم بایستی در درمان خود مشارکت داشته باشد. یعنی کارکنان خدمات درمانی بایستی خیر و صلاح کودک را در نظر بگیرند و از میل و خواستۀ او کسب آگاه باشند. کودکان همچنین حق دارند خودشان تصمیم گیری کنند و هرچه سن کودک بالاتر باشد اهمیت این امر بیشتر می شود. کودک از ۱۸سالگی که به سن قانونی می رسد می تواند به طور کلی در همۀ موارد زندگی خود تصمیم گیری کند.

از اینرو بایستی هم به کودک و هم به شما که سرپرست او هستید اطلاع رسانی شود و از امکان موضع گیری مثلاً در مورد یک شیوۀ درمانی برخوردار باشید. مثلاً ممکن است شما به مترجم شفاهی نیاز داشته باشید، نیاز داشته باشید متنی را در خانه بخوانید یا نوع دیگری از سازگاری مورد نیاز باشد تا شما بتوانید واقعاً قضیه را فهمیده و مشارکت داشته باشید.

وظایف خدمات درمانی برای مشارکت دادن کودکان و نوجوانان و سرپرست آنها را در تصمیم گیری ها در چندین قانون گوناگون تعریف شده است. از جمله مهمترین این قوانین "قانون بیماران" و "قانون خدمات بهداشتی و درمانی" است. کشور سوئد همچنین کنوانسیون کودک سازمان ملل متحد را نیز امضا کرده که "کنوانسیون کودک" نامیده می شود و در مورد حق و حقوق کودکان است. در این کنوانسیون نوشته شده است که کودکان حق دارند بهترین خدمات بهداشتی و درمانی ممکن را دریافت کنند. کودکان همچنین از حق تمامیت فردی و اظهار نظر شخصی نیز برخوردارند.

حق دریافت اطلاعات

حق دریافت اطلاعات

دریافت اطلاعات لازم مهم است برای آنکه بتوان در روند درمان مشارکت داشت. شما بایستی مثلاً در موارد زیر اطلاعات دریافت کنید

  • وضعیت تندرستی
  • روش های گوناگونی که برای معاینه، مراقبت و درمان وجود دارد
  • وسایل کمکی موجود
  • انتظار می رود مراقبت و درمان چه نتایجی را در بر داشته باشد
  • مشکلات پزشکی و عوارض جانبی که احتمال دارد بروز کنند
  • روش هایی که برای پیشگیری از بیماری یا آسیب وجود دارد

برای آنکه یک کودک بتواند مشارکت داشته و در یک وضعیت درمانی تصمیم گیری کند هیچ مرز سنی وجود ندارد. حق تصمیم گیری کودک بستگی به رشد وی دارد و سن و سال تعیین کننده رشد کودک نیست. به طور مثال یک کودک که مدت طولانی بیمار بوده یا دارای نوعی معلولیت است ممکن است از رشد بیشتری برای تصمیم گیری در درمان خود برخوردار باشد تا کودک هم سن وی که چنین تجربیاتی را ندارد.

هر چه کودک بزرگتر شود، هم او و هم سرپرست او باید در موارد بیشتری با هم موافقت کنند تا درمان ارائه شده را بپذیرند. مسئولان خدمات درمانی، اغلب همراه با سرپرست کودک تصمیم می گیرند که کودک چه موقع و چگونه در وضعیت درمانی خود مشارکت داشته باشد و تصمیم گیری کند.

اطلاع رسانی بدون مشارکت والدین

ممکن است وضعیت هایی وجود داشته باشد که کودک مستقیماً و بدون دخالت سرپرست خود، حتی با وجود آگاهی آنان، با خدمات درمانی تماس داشته باشد. کودک مثلاً حق دارد شخصاً با کارکنان خدمات درمانی صحبت کند بی آنکه والدین حضور داشته باشند یا از حرف های کودک مطلع شوند. اگر در گفتگو با کودک مطلبی جدی مطرح شود که به حفاظت و تندرستی وی ارتباط داشته باشد کارکنان خدمات درمانی موظف هستند قضیه را به ادارۀ خدمات اجتماعی کمون گزارش کنند.

اگر یک کودک نتواند با ابتکار خود با خدمات درمانی تماس بگیرد حق دارد از راهنمایی و توصیۀ درمانی بدون حضور والدین برخوردار شود و یا نتایج پزشکی را دریافت کند. نوجوانانی که به مطب نوجوانان مراجعه می کنند نیز حق دارند فرد دیگری را انتخاب کنند که از مراجعۀ آنها اطلاع یابد یا مطالب پروندۀ پزشکی را بخواند.

کودکان حق دارند از حمایت فردی، مشاوره و اطلاع رسانی در وضعیت های مربوط به خانواده برخوردار شوند. مثلاً ممکن است فردی در خانواده دارای نوعی معلولیت، بیماری جسمی یا روحی داشته باشد یا فردی فوت کرده باشد.

Fäll ihop

درمان بایستی با نیازهای کودک سازگار شود

درمان بایستی با نیازهای کودک سازگار شود

تا آنجا که امکان دارد بایستی از یک کودک در یک بخش کودکان مراقبت شود. دیگر مثال هایی برای اینکه خدمات بهداشتی و درمانی چگونه بایستی به نیازهای کودک توجه کند از جمله این است که

  • هنگامی که کودک در بیمارستان بستری می شود حداقل یک نفر خویشاوند نزدیک به همراه داشته باشد
  • یک معاینه یا درمان را برای استراحتی کوتاه یا برای سعی در انجام آن در زمان دیگری قطع کند
  • در چگونگی مصرف دارو یا انجام یک معاینه در صورت وجود گزینه های مشابه، مشارکت داشته باشد و تصمیم گیری کند

مواقعی که کودکان اجازۀ مشارکت ندارند

وضعیت هایی وجود دارد که کودکان و نوجوانان نمی توانند مشارکت و تصمیم گیری کنند، حتی اگر اجازه داشته باشند حضور داشته و بر روی بخشی از تصمیم تأثیر بگذارند. این امر مثلاً شامل مواردی است که مستلزم دانش پزشکی باشد. اگر کودک مطابق قانون حفاظت در برابر بیماری های واگیردار ، قانون مقررات ویژه در مورد مراقبت از نوجوانان (LVU) یا قانون مراقبت اجباری روانپزشکی       (LPT) تحت درمان و مراقبت قرار گیرد، نه کودک و نه سرپرست او هیچکدام نمی توانند با درمان مخالفت کنند.

Fäll ihop

حق و حقوق شما به عنوان سرپرست کودک

حق و حقوق شما به عنوان سرپرست کودک

شما به عنوان سرپرست کودک می توانید با برخی از درمان ها مخالفت کنید. حتی اگر با موردی موافقت کرده باشید می توانید نظر خود را تغییر داده و پس بگیرید.

اگر ولی/ سرپرست کودک و خود کودک یا ولی/ سرپرست های گوناگون کودک با هم توافق نداشته باشند آنکه مسئولیت درمان را بر عُهده دارد تکلیف وضعیت را تعیین می کند. اگر والدین نتوانند با هم به توافق برسند گاهی اوقات خدمات درمانی بایستی از ادارۀ خدمات اجتماعی درخواست کند که یک سرپرست پزشکی تعیین گردد.

شما می توانید در وضعیت های دشوار مشارکت نکنید. مثلاً ممکن است کارکنان خدمات درمانی از شما بخواهند که در یک معاینه یا درمان ناراحت کننده کودک را سر جای خود نگاه دارید. به جای آن شما می توانید برای دلداری دادن کودک پیش و پس از معاینه/ درمان در دسترس باشید.

اگر کودک در بیمارستان بستری شود شما حق دارید شب را در نزدیکی کودک بخوابید و بایستی بخش به شما نشان داده شود و امور روزمرۀ بخش نیز برای شما توضیح داده شود.

شما حق دارید یک فتوکپی از پروندۀ پزشکی کودک را دریافت کنید، ولی با بالا رفتن سطح رشد کودک او هم بایستی با در اختیار گذاردن پروندۀ پزشکی خود موافقت کند.

مواردی که والدین نمی توانند درباره آن تصمیم گیری کنند

برخی وضعیت ها وجود دارد که کارکنان خدمات درمانی موظف نیستند خواستۀ ولی/ سرپرست را در نظر بگیرند. نمونه این مورد وقتی است که شما مایل باشید

  • که کودک تحت درمانی قرار گیرد که مخالف علم و تجربیات آزموده شدۀ خدمات درمانی باشد
  • با درمان نجات دهندۀ جان کودک مخالفت کنید
  • اجازه ندهید دیگر درمانگران به اطلاعات پروندۀ پزشکی کودک دسترسی داشته باشند

اگر از خدمات درمانی راضی نیستید

اگر به نظر شما درمان یا معالجۀ کودک غلط انجام شده یا برخورد کارکنان بد بوده است باید در وهله نخست به کارکنان درمانی مطب یا بخش ارائه کنندۀ درمان مراجعه کنید. شما همچنین می توانید با "کمیتۀ بیماران" نیز تماس بگیرید که می تواند به شما در تماس با کارکنان مسئول درمانی کمک کرده و به شما در مورد چگونگی اعلام نارضایتی تان اطلاع رسانی کند.

Fäll ihop
Skriv ut (ca 3 sidor)
Senast uppdaterad:
2016-11-09
Redaktör:

Vårdguiden 1177, Gadea Karlsson Ingemar :نویسنده

Granskare:

,Gustafsson-Wallin Monica :ویرایش
Eskilstuna ,Södermanland Landstinget ,استراتژیست برای قانون کودکان

Fotograf:

fotograf AA ,Andersson Anette :عکاس